شهادت امام جعفرصادق (ع)
مراسم سوگواری شهادت
رئیس مذهب شیعه
امام جعفرصادق (ع)
یکشنبه 11مهرماه 89 بعد از نماز مغرب و عشاء
مسجد حضرت ولیعصر(عج)
متفاوت آمده ایم ... و سعی می کنیم مطالب متفاوتی رو بزنیم :
آن حضرت هنگام طلوع سپیده صبح ، روز جمعه یا دوشنبه ، هفدهم ربیع الا وّل یا اوّل رجب ، سال 80 یا 83 هجرى قمرى در مدینه منوّره دیده به جهان گشود.
نام : جعفر صلوات اللّه و سلامه علیه .
كنیه : ابو عبداللّه ، ابو اسماعیل ، ابو موسى ، ابو اسحاق .
لقب : صادق ، صابر، فاضل ، طاهر، شیخ ، صادق آل محمّد، باقى ، منجى ، كامل ، كافل ، عالم و ... .
پدر: امام محمّد باقر، باقر علم الا وّلین والا خرین علیه السلام .
مادر: فاطمه ، معروف به امّ فروه ، دختر قاسم بن محمّد بن ابى بكر مى باشد.
دربان : مفضّل بن عمر است ، و نیز بعضى محمّد بن سنان را گفته اند.
مدّت امامت : حضرت در سنین 34 سالگى ، روز دوشنبه ، هفتم ذى الحجّه یا ربیع الا وّل ، در سال 114 هجرى ، پس از شهادت پدر بزرگوارش به منصب امامت و خلافت رسید و حدود 34 سال امامت و هدایت جامعه اسلامى را بر عهده داشت .
شهادت : بنابر مشهور، آن حضرت ، روز دوشنبه 25 شوّال ، سال 148 هجرى قمرى ، در شهر مدینه منوّره دیده از جهان فرو بست ؛ و به لقاء اللّه ملحق گردید.
محلّ دفن : پیكر مقدّس آن حضرت ، در مدینه منوّره ، در قبرستان بقیع ، در جوار مرقد شریف و مطهّر عمو و جدّ و پدر بزرگوارش به خاك سپرده شد.
تعداد فرزندان : تعداد شش فرزند پسر و چهار دختر براى آن حضرت گفته اند.
سرچشمه اندوه و خنده
محمّد بن مسلم - كه یكى از راویان حدیث و از اصحاب امام محمّد باقر و امام جعفر صادق علیهما السلام است - حكایت كند:
روزى محضر مبارك ابوجعفر امام محمّد باقر علیه السلام نشسته بودم ، كه فرزندش حضرت صادق علیه السلام ، در حالى كه كودكى خردسال بود و كلاهى منگوله دار بر سر نهاده بود و چوبى در دست گرفته و بازى مى كرد، وارد شد.
امام باقر علیه السلام او را در آغوش گرفت و فرمود: پدر و مادرم فدایت ؛ و سپس به من خطاب نمود و اظهار داشت :
اى محمّد بن مسلم ! این كودك بعد از من امام و پیشواى تو خواهد بود، و تو باید علوم خود را از او بهره مند شوى ، سوگند به خداى یكتا! كه او همان صادقى است ، كه رسول خدا صلى الله علیه و آله او را توصیف نموده و بشارتش را داده است .
و به درستى كه پیروان و شیعیان او در دنیا و آخرت مورد حمایت خداوند متعال خواهند بود و دشمنانش ملعون و مغضوب مى باشند.
در همین لحظه ، حضرت صادق خندید و رنگ چهره اش سرخ گردید، آن گاه امام باقر علیه السلام متوجّه من شد و فرمود: آنچه مى خواهى از او سؤ ال كن ، كه جواب كافى دریافت خواهى كرد.
گفتم : یاابن رسول اللّه ! خنده از كجا سرچشمه مى گیرد؟
آن كودك لب به سخن گشود و فرمود: اى محمّد بن مسلم ! سر چشمه اندیشه و عقل انسان از قلب است ، غم و اندوه از كبد، تنفّس از ریه ؛ و خنده از طحّال بر مى خیزد.
و من چون چنین پاسخ صریح و صحیحى را از آن كودك خردسال عزیز - یعنى حضرت صادق آل محمّد علیهم السلام - شنیدم ، از جاى خود برخاستم و پیشانى او را بوسیدم .
منبع : بحارالا نوار: ج 47، ص 15، ح 12 به نقل از كفایة الا ثر: ص 321
التماس دعا
بوشهر - بردخون - بلوار شهید بردستانی